Sen, yol aldığım ilk gemi
Durduğum son limansın
Sen beni yakan ilk güneş
Titreten son rüzgarsın
Sen beni ağlatan ilk sevdam
Unutacağım son ‘Aşkımsın’
Niye kan kırmızıdır
Söyleyin aşk şiiri
Çünkü hep yaralıdır
Bu şairlerin kanlbi
İçmek için bir yudum
Nar busesi dudaktan
Gelir hep adım adım
Sevdiğine uzaktan
Söyleyemez aşkını
Kimse duymasın diye
Hep fallarında çıkar
O beni görsün diye.
Sen Akdeniz şehrinin
Günahsız deniz kızı
Sen karanlık gecemin
Su da kutup yıldızı
Sen hazan mevsiminin
Ilık akşamlarında
Doyumsuz buselerin
Gizemli aşk kadını
Hiç kimse bilmiyecek
Seninle aşkımızı
Son defa ısıtacak
Bu ateş kanımızı
Sessiz nehirler gibi
Akıp giderken zaman
Son bir kez daha öptür
Kanayan dudağından
Çok yalnızım ama çok
Senden başka kimsem yok
Sevdan kalbimde bir ok
Gelipte bir soran yok
Özledim hayelini
Özledim ilk halini
Özledim sözlerini
Gelipte bir soran yok
Bilmiyorum suçum ne
Bu senin ki işkece
Söyle canım derdin neyse
Gelipte bir soran yok
Vefasız alemin sahte dostları
Bırakıpta beni bir bir gittiniz
İyi günlerimin siz aç kurtları
Bırakıpta beni bir bir gittiniz
Ağlamak yakışmaz benim şanıma
Gözyaşı dökmezse gider ağrıma
Ölsemde bir daha gelme yanıma
Bırakıpta beni bir bir gittiniz
Üç beş karış taoprak yerdir mezarım
Siz zahmet etmeyin kendim kazarım
Vefasız olana böyle yazarım
Bırakıpta beni bir bir gittiniz
Ayrılık ölüm değil
Elbet birgün unutursun
Bu dünyanın sonu değil
Elbet birgün unutursun
Kalacaksın tek başına
Çıkmam artık karşına
Kimler girer aşk çarşına
Elbet birgün unutursun
Kabahatin çoğu sende
Vefa yoktur sevgilide
Uzak dur sen,artık benden
Elbet birgün unutursun
